OKŁADKI do płyt winylowych wydawanych w ramach klubu Biały Kruk Czarnego Krążka były piętą achillesową w działalności wydawnictwa. O ile z tłoczeniem płyt jakoś dawano sobie radę, posiłkując się od czasu do czasu tłoczniami w ZSRR, Czechosłowacji a nawet na Kubie, o tyle okładki były prawdziwą zmorą. I nie mówimy tu o okładkach z kartonu, z tzw. grzbietem czy też laminowanych do tego kolorowych, ale zwykłych prostych białych nie zadrukowanych okładkach. Papier byle jakiej jakości był na tzw. przydział. rozdzielało go ministerstwo i kto miał tam „chody” to wyszarpał, a pozostali kombinowali jak się da.W czasach przydziałów wszystkiego, przydzielano papier na okładki taki jaki aktualnie był. Drukowane były w różnych miejscach. I prywatnie i „państwowo”. Potem introligator jakoś to wycinał i sklejał. Do magazynów przychodziły z Pionek gołe płyty, tylko w folii. W trakcie kompletowania paczek do wysyłki, wkładaliśmy to co było.

W tej sytuacji projektant okładek nie miał  za dużo roboty, gdyż okładki były jednakowe, białe z czarnym nadrukiem : na awersie tzw. „dwa gramofony”,  a na rewersie kontury miasta.

Jak nie było papieru to płyty wysyłano w tzw. okładkach zastępczych jakie pozostały w Polskich Nagraniach po produkcji dowolnych płyt. Dlatego często trzeba było używać tzw. ślepych okładek. Nic na nich nie było napisane. Czasem była tylko dziura na etykietę. Jak ktoś był uważający to prosił o dosłanie brakujących okładek.

Pierwszą okładkę zaprojektował RAFAŁ OLBIŃSKI, dzisiaj grafik światowego formatu. Na kolorowym awersie umieścił dwa gramofony „połączone” słońcem, rewers był koloru żółtego bez nadruku.

Spośród projektantów okładek warto także wymienić takie postaci jak : Andrzej Pągowski, Andrzej Tyszko, Roman Kłosek, Lech Majewski & Maciej Buszewicz, Maciej Kałkus, Piotr Młodożeniec, Andrzej Zborski i inni.

Opracował : Jacek Karolak

P.S.

Na ciekawostkę zakrawa fakt, że jedna okładkę zaprojektował nie kto inny ale sam Wojtek Karolak – Buddy Rich Combo – Jam Session.