PŁYTY CD WYDANE PRZEZ WYDAWNICTWO PŁYTOWE POLJAZZ W LATCH 1972 - 1991

Ciekawy wywiad Marka Cabanowskiego z Tomaszem Tłuczkiewiczem, zamieszczono w Jazz Forum.Tomasz Tłuczkiewicz był szefem PSJ, czyli de facto zwierzchnikiem POLJAZZ-u i jednocześnie dyrektorem w Polskich Nagraniach. Zachodził klasyczny konflikt interesów i Marek Cabanowski chciał go obnażyć, ale rozmowa zeszła na temat przyszłości płyt winylowych. Pan Tomasz miał wizje ale skostniałość systemu nie dopuszczała do głowy myśli, że śmierć płyt winylowych to kwestia czasu. Niestety tak się stało. W ciągu kilku miesięcy sytuacja zmieniał się diametralnie i tak PSJ jak i POLJAZZ stanęły na skraju upadłości.

W Wydawnictwie płytowym POLJAZZ ukazało się w sumie 8 płyt CD , choć plan wydawniczy był znacznie bogatszy. Edycje na CD to był już „łabędzi śpiew” wydawnictwa.

Pierwsze CD były nagrane przez niemiecką firmę  Emscherland, metodą tzw. „sztucznej głowy” ( CD- PSJ-1 Jazz Band Ball Orchestra – Take The A Train ). Następne pięć CD wytłoczyły Gramofonove Zavody w Czechosłowacji. Płyty CD Time Killers i Muddy Waters wytłoczono w Szwajcarii. Jakie były nakłady trudno powiedzieć. Rozrzut tematyczny wydanych płyty CD był tak jak w wypadku winyli dosyć duży : od jazzu tradycyjnego poprzez blues i jazz na muzyce klasycznej skończywszy.

Płyty CD Krzysztofa Komedy CD – PSJ -3 -4 – 5 niestety nie ukazały się. Zostały później wydane w postaci 4 płyt CD w Wydawnictwie ANEX.

Warto tu poświęcić kilka słów zachodnioniemieckiej firmie Studio Emscherland. Firma została założona w 1979 roku przez Gerda G.Fortaka  w Gelsenkirchen i istniała do połowy lat 90.

W drugiej połowie lat 80. nagrała wiele polskiej muzyki jazzowej i klasycznej min. dla POLJAZZ-u. W Polsce nagrywali jako Emscherland Studio – mobil, co sugeruje, że ekipa nagrywająca przyjeżdżała do nas ze sprzętem nagrywającym. Wiele z tych nagrań doczekało się w Polsce reedycji na CD dla firm ANEX, WIPE i MIDAS.

Firma nagrywała płyty gramofonowe metodą sztucznej głowy (niem. Kunstkopf, ang. dummy head recording) czyli techniką rejestracji dźwięku binauralnego, mającą na celu wierne odwzorowanie sposobu, w jaki ludzkie uszy odbierają dźwięk w przestrzeni. Dźwięki binauralne (binaural beats) to iluzja dźwiękowa powstająca w mózgu, gdy do każdego ucha docierają tony o nieco innej częstotliwości.  Jeśli w lewym uchu słyszysz  500 Hz, a w prawym 510 Hz, to mózg słyszy dodatkowy, pulsujący dźwięk10 Hz. 

Mikrofony są umieszczane wewnątrz modelu ludzkiej głowy (często z imitacjami małżowin usznych), co pozwala na zarejestrowanie różnic w czasie dotarcia dźwięku, jego natężeniu oraz barwie dla każdego ucha z osobna. Celem jest uzyskanie trójwymiarowego obrazu dźwiękowego (przestrzenności), który jest najbardziej odczuwalny podczas odsłuchu na słuchawkach. Metoda to była stosowana do nagrywania płyt tak winylowych jak i CD.